Samen sterk met Richard van Oostenbrugge

Covid-19 heeft een enorme impact op onze wereld, zowel in negatieve, als ook in positieve zin. De Horeca is een van de branches die het hardst getroffen is. In de komende reeks interviews praten we met horecaondernemers over de impact die Covid-19 op hun zaak en leven heeft. We praten over de economische consequenties, maar ook de kansen en de ‘silver linings’ die het biedt voor de branche. Wij willen met deze reeks ondernemers een hart onder de riem steken en samen op een positieve manier naar de toekomst kijken.

Deze week sprak Arthur Leliveld met chef Richard van Oostenbrugge van restaurant 212 uit Amsterdam die door Wouter en Malou genomineerd is voor dit interview. Het hele interview is ook hier te zien/beluisteren:

Hoe raakt de crisis jou als ondernemer?
Precies hetzelfde als de rest en dat had nog veel erger kunnen zijn. Laat ik voorop stellen dat ik vind dat de horeca door de regering echt goed geholpen wordt. Het is allemaal nog wel een beetje vaag, maar ik denk dat iedereen een reële kans heeft. Tenminste als je voor de uitbraak gewoon een gezond bedrijf had en centjes op de bank hebt gezet. Wij komen er ook wel doorheen. Dus ja! Het is natuurlijk enorm balen, maar het is ook niet meteen het einde van de wereld.

Wat doe jij of ga jij de komende tijd doen met jullie restaurant?
Wij doen dus eigenlijk helemaal niks, behalve het strak maken van de zaak en daarna gaan we volle bak aan de gang met het maken van een nieuwe kaart en gaan we een voorsprong nemen op de rest van het jaar, dus ja… zomer en dan straks de herfst. Alles wat je nu af hebt, heb je dan maar af en aangezien in het ontwikkelen van een nieuwe kaart altijd veel tijd gaat zitten, kan ons dat straks tijd besparen.

Zijn er dingen waarvan je zegt dit moet je absoluut niet gaan doen de komende twee maanden of hoelang het mogen duren?
Nou in ieder geval niet wat iedereen vorig weekend deed! Lekker met zijn allen naar het strand (lacht hartelijk). Als iedereen gewoon een beetje op zichzelf past en een beetje normaal doet en zijn gezonde verstand gebruikt, dan komen we er zo snel mogelijk weer uit.

En dat hele verhaal wel of geen delivery en afhaalmaaltijden noem het maar op?
Daar hebben wij wel over nagedacht, maar ik vind het om verschillende redenen niet slim voor ons. Ik denk dat wij onze tijd op deze manier beter en slimmer kunnen benutten. Ik kan me wel voorstellen dat het voor andere bedrijven echt weer anders is, maar voor ons is het niet nodig.

En.. Tussen alle ellende door zien we ook wel leuke en mooie dingen gebeuren links al dan niet horeca gerelateerd. Welke positieve kanten zie jij?
Wat ik fijn en positief vind is dat ik momenteel veel thuis ben en dus veel tijd heb voor Daphne (vrouw) en Bobbi (dochter). Je merkt bijvoorbeeld dat Bobbi nu ook meer mijn kant op trekt en dat is echt grappig om te zien. Bovendien zijn we net verhuisd, dus heb ik mooi de tijd om thuis alles af te maken (begint te lachen). Klinkt heel stom, maar anders weet ik precies hoe dat gaat en blijven dingen weer jaren liggen, dus we kunnen nu hier ook lekker aan de slag en dan is het straks in één keer klaar. Verder heb ik gewoon tijd om eens te lezen, om me te verdiepen in dingen qua werk en zo. Ook heb ik tijd om na te denken over nieuwe ideeën en ik heb vooral enorm veel zin om met die ideeën aan de slag te gaan. Eigenlijk ben ik dus nu alweer super gemotiveerd, denk alleen dat het nog een week of 8/9 duurt voordat ik weer echt aan de slag mag (hahah).

En dan de andere vraag…. Is er nog een signature dish van een collega ergens in de wereld waarvan je zegt joh, die zou ik weleens stiekem willen inkijken.
Nee, ik denk ook niet dat er een gerecht is dat ik niet zou kunnen namaken en daar heb je het al. Iets namaken vind ik gewoon echt niet leuk. Ik doe veel liever mijn eigen ding. Af en toe zie ik natuurlijk weleens dingen, waarvan ik denk jezus hoe kom je er op, wat tof en dat inspireert me dan wel. Laatst zag ik bijvoorbeeld een nieuw gerecht van een Franse 3-sterren chef, die had scheermesjes in de schelp allemaal zo naast elkaar afgeknipt en in een bord gezet met een pincet erbij en dan kon je ze er uithalen als een bosje. Hele simpele dingen eigenlijk, maar daarom juist heel tof. Ik kan daar gewoon echt respect voor hebben en blij van worden. Maar nee, dat ga ik vervolgens niet namaken.

En andersom? Een recept van jou zelf vrijgeven? Chef Wouter van Laarhoven, die had bijvoorbeeld wel interesse in jouw Albufeira receptuur. Richard grijnst. Ja dat zou kunnen. Arthur: Niet publiekelijk uiteraard, daar zou ik één op één over contacten. Richard: Ja, dat is geen probleem.

En welke collega nomineer jij voor een volgend interview?
Richard: Yannick Alleno. Arthur: Yannick Alleno? Ok. Ik zal hem een smsje sturen, wie weet. Hij zit nu volgens mij ook potdicht, dus wat dat betreft. Richard: Ja, zeg maar tegen hem dat zijn restaurant de eerste plek is waar we naar toegaan als wij weer allemaal vrij kunnen reizen. Dan kom ik met Daphne daar lekker eten. Arthur: Goed idee… Richard: Misschien moet je maar meegaan, hahaha.